در این مقاله اثر متقابل سیاست­های پولی و بحران­های اقتصادی بر یکدیگر مورد بررسی قرار می­گیرد. بحران­ های اقتصادی به­ صورت مکرر و در فاصله­ های زمانی نسبتاً طولانی در قرن بیستم و بیست و یکم ظاهر شده ­اند. در این مقاله ابتدا به نکات مشترک بحران­ های اقتصادی معاصر توجه می­شود. سپس بحران اقتصادی اخیر و عوامل ایجادکننده آن مورد بررسی قرار می­­ گیرد.*

تغییر در جهت متضاد در این شاخصها باعث می شود تا اقتصاد آمریکا در حال تجربه یک لحظه گرگ و میش باشد. اقتصاددانان نمی توانند از جهت کلی تغییر روند شاخصهای اقتصادی و سرعت بهبود شرایط مطمئن باشند.

اگر بخواهیم اصول لیبرالیسم اقتصادی را بشماریم، شاید تنها به این واژگان اشاره کردن مکفی باشد: حقوق مالکیت، آزادی فردی، بازار آزاد، سرمایه داری و اصل عدم تجاوز.¹ این اصول در ارتباطی تنگاتنگ با یکدیگرند و شاید بتوان گفت که اصول دیگر از همان "حقوق مالکیت" بدست می آید و بقیه برای تشریح بیشتر است.

خصلت مقایسه‌گری در ذات فرد انسانی وجود دارد و هماره ذهن او را تحریک می‌کند تا این کار را انجام دهد. انسان در هر موقعیت و طبقه اجتماعی، در هر مرتبه از سطوح مدیریتی و شغلی سیاسی و در هر سن و سال و جنسیتی، چند نوع مقایسه را در ذهن خویش انجام می‌دهد. او، امروزش را با دیروز یا امسال را با سال پیش مقایسه می‌کند تا بفهمد چه چیزهایی را که می‌‌خواسته به دست آورده است و کدام چیزهایی را که می‌خواست به دست نیاورده است.

بحران مالی سال 2008 میلادی موجب شد که سیاست‌های مالی در مرکز توجه سیاستگذاران و نظریه‌پردازان اقتصادی قرار گیرد. از همان آغاز، با عمیق‌تر شدن بحران مالی در ایالات متحده آمریکا، مقامات دولتی با تکیه بر سیاست‌های مالی درصدد مقابله با آن برآمدند. سیاست‌های ناظر بر کاهش مالیات‌ها به منظور تشویق مردم به مصرف بیشتر و نیز اختصاص صدها میلیارد دلار از سوی وزارت دارایی (خزانه‌داری) برای کمک به بنگاه‌ها و موسسات مالی بحران زده، نمونه‌های بازرسی در این زمینه به شمار می‌روند.

از ورود اندیشه توسعه به ایران بیش از صد سال می گذرد. بسیار شنیده ایم و خوانده ایم که با وجود گذشت صد سال از اندیشیدن ایرانیان به توسعه و ورود اندیشه های مدرن مبتنی بر توسعه به ایران، متاسفانه هنوز نتوانسته ایم به آنچه که آرزوی پدرانمان در صد سال گذشته بوده است، نزدیک شویم. و این به معنای وارد نشدن در جرگه کشورهای به اصطلاح توسعه یافته و یا حتی اقتصادهای نوظهور است. بنابراین اندیشه کردن در باب توسعه هنوز دغدغه ای است که علی القاعده در ذهن ایرانی وجود دارد و پرداختن به آن لازم و ضروری است.

اقتصاددانان و پژوهشگران ِمدیریت ِاستراتژیک برای مدتهای مدید روابط دشوار و مبهمی با یکدیگر داشته اند. به دلالیل موجهی آنها همواره کارکرد بنگاهها و بازار را به یک شکل نمی دیدند. با این همه، بدلیل شباهت بنیادی میان موضوعات کاری شان، همچنان با یکدیگر مرتبط باقی مانده اند.

مترجم: حمزه عرب زاده جمالی

اسالها پیش در یک سمینار بین رشته ای، با این موضوع  که چه چیزی را باید در فرایند مذاکره، پیش داوری تلقی نمود، شرکت کردیم. اقتصاددانان، روان شناسان و زیست شناسان مشغول بحث در مورد داده هایشان بودند که یکی از اقتصاددان برجسته فریاد زد: فهمیدم، رفتار یا عقلانی است یا روان شناسانه.

چکیده

نقطه مشترک اقتصاد و فرهنگ وابستگی آنها به ارزش هاست. دولت رانتیر از طریق اثر گذاری بر جامعه مدنی و سرمایه اجتماعی ارزش های سازنده اجتماع را تضعیف می کند. در جوامع در حال توسعه نخبگان نقش مهمی از نظر تعریف مفاهیم پایه ای و طرح ریزی روندهای توسعه دارند. دولت رانتیر با تضعیف جامعه مدنی و سرمایه اجتماعی، پایه های شکل گیریی ارزش هایی مانند اعتماد و نهادهایی مانند حزب را از بین می برد، این هر دو، عواملی هستند که باعث می شوند نخبگان با رسیدن به اجماع در قالب نهادها، روندهای توسعه ای مناسبی را طراحی کنند و مشکلات جامعه را به طور اصولی بر طرف نمایند. اگر شاخص های دستیابی به یک فرهنگ سیاسی توسعه ای را عقلانیت، تحزب و مشروعیت بدانیم، باید گفت که دولت رانتیر از طریق کم رنگ کردن سرمایه های اجتماعی، سست کردن پایه های جامعه مدنی و در نهایت فرصت ندادن به نخبگان که بازیگران مهمی در عرصه فرهنگ سیاسی هستند، باعث تضعیف روند شکل گیری یک فرهنگ سیاسی توسعه ای می شود، که طی آن مجددا" ویژگی های ضد توسعه ای یک ساختار اقتصاد سیاسی پررنگ تر می شوند.

نرخ برابری یوآن، واحد پول چین، در مقابل‌دلار چالشی است که اقتصاد غرب را شدیدا تحت تاثیر قرار داده است. اوباما در 19 ژوئن در یک بیانیه گفت: «تصمیم چین برای افزایش انعطاف‌پذیری در زمینه تعیین نرخ واحد پول کشور گامی سازنده به شمار می‌رود که می‌تواند به تثبیت روند بهبود و بازسازی اقتصاد جهانی و ایجاد توازن بیشتر در اقتصاد جهان کمک کند.»

بیایید تکرار تاریخ را با هم ببینیم. اگر مثل من در دو نظام حکومتی زندگی کرده باشید، شانس خوبی دارید که بازی تاریخ را دوباره با چشمان خود ببینید.

آموزش، صنعتی است با سرعت رشد بالا که انگلستان در آن سرآمد است. در این بین، چه چیزی می‌تواند مشکل‌آفرین باشد؟

موسسه نظرسنجی گالوپ به تازگی کتابی به نام «بهزیستن: پنج عنصر اساسی» منتشر کرده است که با استفاده از داده‌های پیمایشی و پژوهش‌های آکادمیک به نتایج جالب و خواندنی رسیده است که چه چیزهایی مردم را خوشحال و چه چیزهایی ناراحت می‌کند. کسانی که ناآشنا به این موضوع هستند، احیانا متوجه می‌شوند چیزهایی که فکر می‌کردند باعث خوشحالی مردم می‌شود، آن‌طور که نویسندگان کتاب می‌نویسند «تصور نادرستی داشتند یا صرفا به کلی اشتباه می‌کردند.»

کاتالاکتیک، نظریه‌ اقتصاد بازار، تنها نظامی از براهین نیست که در حالات آرمانی و شرایط غیرواقعی معتبر باشد و تنها در صورتی قابل کاربست به واقعیت باشد که تغییرات و اصلاحات اساسی بر آن صورت گیرد.

پس از رهنمودهای مقام معظم رهبری درخصوص مدیریت واردات، بحث‌هایی در رسانه‌ها، مجلس و دولت محترم مطرح می‌شود.

آیا لیبرال‌ها پولدارتر شده‌اند؟ یک شعار سنتی چپ‌ها این بوده است که توفان نقدینگی که در تار و پود نظام سیاسی آمریکا نفوذ کرده است هرگونه تفاوت عمده میان دو حزب رقیب را تقریبا از میان برده است. به عبارتی همان فرضیه یاجوج و ماجوج که افراد عاقل را وا می‌دارد به رالف نیدر رای بدهند (یا تحصیلات تکمیلی را ادامه دهند.)

زندگی ما را با تصمیمات خیلی بزرگی روبه‌رو می‌کند: کجا زندگی کنیم، با کی ازدواج کنیم، آیا بچه داشته باشیم یا خیر. آیا دلیلی دارد که فکر کنیم ما این تصمیمات را از سر عقل گرفته‌ایم؟

فون بوم-بورک (1914-1851) اقتصاددان نسل دوم مکتب اتریشی، نظریه‌ای را که با اسم مارکس عجین شده است؛ یعنی نظریه‌ای را که می‌گوید رابطه کارگر – کارفرما ذاتا رابطه‌ای استثماری است، رد می‌کند. آنچه کمتر از این اقتصاددان شناخته شده است این است که او خود نظریه‌ای در باب استثمار دارد. او این تئوری را در جلد دوم قسمت سوم شاهکار خود؛ یعنی کتاب سرمایه و بهره در سال 1889 تحت عنوان تئوری بهره مثبت بیان کرده است.

ویژگی تعیین‌کننده مناطق شهری، تراکم (density) آنها است: تراکم افراد، فعالیت‌ها و ساختارها. مشخصه تاثیرگذار حمل‌و‌نقل شهری، توانایی آن جهت انطباق با این تراکم در حین جابه‌جایی افراد و کالاها است. تراکم با ایجاد ازدحام و افزایش هزینه‌های تامین زیرساخت‌ها در مناطق توسعه‌یافته، چالش‌هایی را برای حمل‌ونقل شهری به بار می‌آورد.